سخت ترین چیز اینه که چند خط در مورد خودت بنویسی ...سی و سه سالمه و متاهلم زمانی سردبیر نشریه معتبری بودم ...البته هنوز هم هستم. اما فقط اسمم روی صفحه شناسنامه اون نشریه جا خوش کرده ...به دلایلی که گفتنش داستان طولانیی داره مدتهاست دفترم نرفتم ...معاون پژوهشی یک موسسه توسعه ساختمان بودم ( تاپژوهش بطور رسمی از برنامه های جاری کشور حذف شد!)...قبلا" سخنران خوبی هم بودم تا روزی که فهمیدم سخنرانی مشکلی رو حل نمیکنه ...مدتهاست که کارهای آکادمیک را کنار گذاشتم و این روزها مثل یک مهندس راه و ساختمان معمولی سرپرست  یک کارگاه ساختمانی هستم ...مدتهاست که مقاله هم نمی نویسم به دلایلی که این روزها خیلی از نویسنده ها نمی نویسند ... این مطالب بخشی از خاطرات من است ..دنبال چیز خاصی در آن نباشید این نوشته ها عادی ترین و گاه خصوصی ترین لحظه های زندگی من هستند بعضی قسمتها هم خوشایند نیست ..من هم  اشتباهات  زیادی در زندگی خودم مرتکب شدم ..و تا اندازه ای که توانستم جبرانشون کردم ، فکر می کنم باید این جرات را داشته باشم تا به روزهایی که گذرانده ام نگاه کنم..اینجا سعی کردم خودم رو مرور کنم فقط همین